Nou ja, dat is inderdaad de vraag. Op dit moment zou ik zeggen dat de kans 50/50 is. Ik heb goede en ik heb slechte dagen gehad (heel veel!!!), maar de vermoeidheid is in de loop van de tijd zeker beter te hanteren geworden. Vorige week heb ik besloten dat ik een soort lijstje ga maken met dingen die ik in ieder geval moet kunnen doen voordat ik er zelfs maar aan kan denken om aan de start van het evenement te verschijnen. Aan het evenement beginnen, maar niet zeker weten of ik kan finishen, vind ik prima. – en wanneer weten we nou echt 100% zeker dat we een ultra kunnen uitrijden?
Dus, om het wat duidelijker te maken: het grootste effect dat Covid op mij heeft gehad, is dat het mijn hersenen eigenlijk heeft gereset. Er is geen informatie gewist, maar mijn vermogen om informatie te verwerken is aangetast. Als ik toch te veel probeer te doen, krijg ik een vreemd beklemmend gevoel in mijn hoofd, dat soms verandert in hoofdpijn. Mijn gedachten lopen vast en ik word er ontzettend moe van.
Herstellen van zoiets is erg lastig. Bij - bijvoorbeeld - een geblesseerde knie kun je op geleide van de pijn kijken hoever je kunt gaan. Maar bij een ‘disfunctioneel’ brein werkt dat niet zo. Als je te hard pusht, krijg je een terugval. En de vermoeidheid neemt bij overbelasting veel sneller toe dan dat 'ie bij rust afneemt.
(Je hebt echt geen flauw idee hoeveel je hersenen op ‘slechts’ één dag verwerken, totdat ze dat ineens niet meer doen. Het is eigenlijk ook ongelooflijk verhelderend en fascinerend geweest. Het is ALLES wat je ziet, hoort, ruikt, denkt, typt, enzovoort. 🤡)
Wat vind ik op dit moment het moeilijkst?
- Onverwachte situaties
- (Praten met) mensen die ik niet ken
Waarom?
- In dit soort situaties moet ik zowel nieuwe informatie verwerken als produceren.
Met dit in mijn achterhoofd was het ‘ongelukje’ van vorige week eigenlijk een goede test om te zien hoe ik zou omgaan met iets onverwachts, met daarbij zelfs een confrontatie met iemand die ik niet ken. Aan het eind van de dag was ik uitgeput, maar ik kon mijn gedachten nog wel afmaken. Dat gaf me wat hoop en de motivatie om te willen proberen wat ik vandaag heb gedaan!!
Ik ben begonnen met met het maken van een lijst van dingen die ik zou moeten kunnen om aan de ASA Epic te kunnen beginnen, maar eerst wilde ik zeker weten dat ik in ieder geval 100 km kon fietsen. Dus vandaag was stap 1.
Vooral het klimmen was zwaar (maar daar kan ik deels de zware fiets de schuld van geven) en tussen kilometer 60 en 75 had ik het echt heel zwaar. Het is moeilijk te zeggen waar dat precies door kwam; ik denk dat ik gewoon moe was. Gelukkig liep het volgende deel van de route grotendeels langs de Lekdijk, met een relatief eenvoudige en voorspelbare omgeving en weinig verkeer. Rond kilometer 90 voelde ik me weer redelijk goed. Het is een goed teken dat ik onderweg een beetje kan ‘bijkomen’!! Deze rit zal misschien de boeken ingaan als de zwaarste 100 km die ik ooit heb gereden, maar over het geheel genomen ben ik optimistisch. Ik ben erg moe, maar ik heb wel het gevoel dat ik dit morgenochtend voldoende verwerkt zal hebben 🙏🏼🌞
ANDERE PUNTEN OP DE LIJST TOT NU TOE:
- Allereerst: een functionerende fiets. Oorspronkelijk was het plan om zelf een nieuwe te bouwen, maar ik heb dat spaargeld uitgegeven aan de renovatie van mijn huis (omdat ik ineens al mijn tijd thuis doorbracht en niet wist wanneer ik weer op de fiets zou zitten). Dit betekent dat mijn oude fiets weer tot leven moet worden gewekt. Vélosphie to the rescue 🩷
- Minstens één rit van 200 km buiten maken, maar het liefst twee – en daarna niet helemaal kapot zijn.
- Een (georganiseerd) evenement met onbekende mensen aankunnen – en daarna niet helemaal kapot zijn.
- Minstens een halve werkdag als fietskoerier volmaken – en daarna niet helemaal kapot zijn. (= minstens 5 uur door de stad fietsen en om kunnen gaan met onverwachte situaties/telefoontjes/verkeer/AAH/enz.)
- Een social ride met minstens één persoon, en kijken of ik daadwerkelijk gezellig kan zijn en dan nog steeds voor langere tijd het verkeer in de gaten kan houden.
Reactie plaatsen
Reacties